برای شروع لطفا بفرمایید که موسیقی رو از چه زمانی شروع کردید؟

*موسیقی در خانواده ما از قدیم جریان داشته. پدر من از زمانی که کودک بودم به جز درامز، کیبورد هم میزد. من هم از پنج سالگی به کیبورد علاقمند شدم و ساز میزدم.

زدن کیبورد و پیانو را ادامه دادم تا الان اما در ۱۰ سالگی چون در تمرینات پدرم حضور داشتم به درامز علاقه شدیدی پیدا کردم و از آن زمان خودم را روی صحنه می دیدم.

این را هم اضافه کنم که پدرم با خوانندگان قبل از انقلاب مثل کوروش یغمایی همکاری می کردند.

نقطه ی شروع حرفه ای شما چه زمانی و با چه کسی بود؟ منظورم زمانی است که دیگر به نوازندگی به عنوان یک شغل نگاه کردید؟

*اگر اشتباه نکنم سال ۸۸ یا ۸۹ بود که با مهدی مقدم یک برنامه ارگانی اجرا کردم و از همان زمان بود که استارت این کار خورد.

البته ناگفته نماند که قبل از آن دو گروه راک داشتم که به صورت زیر زمینی فعالیت می کردیم.

پس یعنی اولین اجرای رسمی شما در حضور جمعیت با مهدی مقدم بود؟

*بله.

از اولین اجرا خاطره ای دارید؟ استرس یا هیجان داشتید؟

چون قبل از آن با همان گروه راکی که گفتم، اجراهای کوچکی داشتیم استرس جمعیت را نداشتم. منظورم از اجرای کوچک این است که تماشاچیان دوستانمان بودند.

اگر بخواهیم اسمش را استرس بگذاریم زمانی بود که با ارکستر بادی برای اولین بار روی صحنه تالار وحدت رفتم.

چون تالار وحدت بود استرس داشتید یا دلیل دیگری داشت؟

*هم به خاطر جمعیتی بود که حضور داشتند هم جوی که تالار وحدت داشت.

یک جور خوشحال بودم که می خواهم روی صحنه تالار وحدت ساز بزنم.

تا حالا شده به خاطر این که درامز میزنید اذیت شوید؟ یعنی قوانینی هست که برای درامر ها اذیت کننده باشد؟

*اذیت که نشدم.اما چون درامز سازی هست که آدم پشتش خیلی فعالیت می کند خیلی دوست دارم یک بار با یک لباس راحت ساز بزنم!

اینکه نوازنده ها از نظر دستمزد و دیده شدن قشر مظلومی در جامعه هستند را قبول دارید؟

*ما آرتیست خواننده داریم، که مردم به خاطر خواننده به کنسرت می آیند و خواننده توی چشم است. این در رابطه با دیده شدن. و اما دستمزد، از نظر من مقصر اصلی خود نوازنده ها هستند. اصلا روی صحبتم با شخص خاصی نیست، کلی می گویم. یک سری نوازنده ها هستند که به خاطر اینکه می خواهند بودن روی صحنه را تجربه کنند و خیلی از مسائلی که نمی شود عنوان کرد، حاضرند با دستمزد های خیلی خیلی پایین (با تاکید) با هرخواننده ای همکاری کنند.

در مورد دستمزد خیلی جاها می خواستم صحبت کنم اما امکانش نبود. دوست هم ندارم حاشیه سازی کنم و به قول معروف بگویند سینا پرتوی این بحث را راه انداخت و به کسی بر بخورد، اما عاجزانه از نوازنده هایی که تقریبا هم جوان هستند، نه اینکه من سنم بالاست منظور اینکه از من سنشان پایین تر است (با خنده) این دستمزد را قبول نکنند.به نظرم مقصر اصلی خودشان هستند.

در مورد دیده شدن نوازنده هم یک چیز بگویم، اینکه نوازنده هم اگر بخواهد می تواند یک گروه خیلی خوب تشکیل بدهد و موسیقی ای که خودش دوست دارد را با آن گروه بزند و در نوازندگی هر سازی دستش باز است و می تواند دیده شود.

یعنی خواننده نمی تواند تاثیری در دیده شدن نوازنده های گروهش داشته باشد؟

*چرا می تواند؛ من نگفتم نمی تواند، اتفاقا شما اگر با خواننده ای که خیلی مطرح است کار کنید به طور اتوماتیک اسم شما هم بالا می رود و دیده می شوید. من خیلی تخصصی گفتم.

در ایران این مسئله جا افتاده که خواننده سالاری هست.

نمیشود گفت خواننده سالاری، مردم به کنسرت می آیند که خواننده مورد علاقه شان را ببینند. به نظرم این خواننده سالاری نیست.

خیلی از نوازنده ها می گویند که خواننده اگر بخواهد می تواند نوازنده را بالا ببرد و اگر نخواهد می تواند کاری کند که اصلا دیده نشود. می خواهم بدانم این قضیه واقعا تاثیر دارد؟

*نه. به نظرم این صحبت های حاشیه ای این قضیه است. من که همچین چیزی ندیدم. شما اگر کارت آنقدر خوب باشد که مورد پسند نوازنده دیگر گروه و یا خود خواننده قرار بگیرید آن خواننده نمی تواند چنین کاری کند. فکر نکنم چنین خواننده ای داشته باشیم.

یک زمانی میگفتند که هر کسی قهر می کند می رود خواننده می شود! می خواهم بپرسم که این داستان الان بین نوازنده هایی که جدیدا وارد این فضا می شوند هم وجود دارد یا هنوز نه؟

*والا در این حد هم نیست که قهر کنند بروند نوازنده بشوند! ولی نوازنده ای هم داریم که کارش آنقدر خوب نیست ولی به هرحال دارد کار می کند البته ناگفته نماند که جدیدا چون اینستاگرام و تاگرام و گروه های مختلف وجود دارد هر گروهی که نوازنده ای بخواهد یک فراخوان می گذارد برای جذب نوازنده هرسازی، تست می گیرند و به تمرین می روند. خیلی از خواننده ها این کار را کردند و بستگی به آن گروه دارد که از چه نوازنده ای خوشش بیاید و مد نظرش باشد ولی یک جورایی می شود گفت هست.

این قضیه تاثیری در کار نوازنده های با تجربه ای مثل شما دارد؟

*نه. فقط خواهشا با دستمزد کم کار را قبول نکنند.

یعنی این موضوع دستمزد تاثیرش روی تمام نوازندگان است نه تنها خودشان؟

می شود گفت بله.

سوال بعد این است که آیا کار با فرزاد فرزین سخت است؟

*من با گروه ها و خواننده های زیادی کار کردم. می شود گفت بهترین گروه از نظر حرفه ای بودن نوازنده ها هم از نظر شخصیتی گروه شوک ( فرزاد فرزین) بوده. با خود فرزاد هم با اینکه مدت طولانی ای نیست که همکاری می کنم، رابطه ی دوستانه ی خیلی خوبی دارم.

چقدر دستتان باز است برای اجرای قطعات؟ چقدر اختلاف نظر یا تفاهم دارید؟

*اختلاف نظر همه جا بوده و هست. در هر صنفی. خداروشکر سمت من یا ما نیامده این اختلاف نظر.

در مورد باز بودن دستم توی اجرای قطعات بگویم که هر گروهی رهبر ارکستر دارد. من این را یاد گرفتم که به حرف رهبر ارکستر همیشه احترام بگذارم.

در اجرای قطعات می شود گفت دستم باز است اما با در نظر گرفتن چارچوبی که قرار دارد برای اجرای هر قطعه.

یک درامر باید چه خصوصیات متفاوتی از بقیه نوازنده ها داشته باشد؟

*همینطور که می دانید درامز قلب یا نبض ارکستر است.

خصوصیات متفاوت نمی شود اسمش را گذاشت. به نظرم وظیفه ی یک درامر از نوازنده های دیگر یک پله با شاید هم بیشتر، بالاتر است.

به این خاطر که مثلا اگر قلب چند ثانیه از کار بیفتد ممکن است اتفاقات خوبی برای انسان نیفتد!

خب فعالیت های یک درامر تا کجا می تواند باشد؟ جایی که احساس کند تجربه اش کامل و کافی است؟

*تا ندارد! هیچوقت تجربه ی هیچکس کامل نمی شود. ما تا آخر عمرمان در حال یادگیری هستیم و این را فقط در مورد یک درامر نمی شود گفت.

یعنی به هر نقطه ای برسید باز یک بالاتر وجود دارد؟

*بدون شک بله.

یک سوال مهم! در حیطه کاری نوازنده ها هم باند و رابطه وجود دارد؟ شما هم تحت تاثیر این شرایط بودید؟

*خداروشکر اگر هم وجود داشته باشد هیچوقت خودم را وارد این قضایا نمیکنم و به حاشیه نمی روم.

تحت تاثیر شرایط بودن یعنی از این بابت اذیت شوید و روی هنرتان تاثیر داشته باشد!

*اگر هم بوده خداروشکر نتوانسته تاثیری روی کار من بگذارد.

بزرگترین مشکلی که نوازنده ی درامز توی ایران دارد چه چیزی می تواند باشد؟

*این ساز را باید سازها صدا کنیم. چون درام به معنی طبل هست. اسم اصلی این ساز drums است به معنی چندین طبل. جابجایی این ساز یکی از سخت ترین و مشکل ترین قسمت های کار ماست.

چون باید چندین طبل با سایز ها و وزن های مختلف را جابجا کنیم به علاوه پایه و سنج.

من تا یکی دو سال پیش خودم لین کار را انجام می دادم. خیلی از نوازنده های دیگر هم همچنان خودشان سازشان را جابجا می کنند. یک سری گروه ها هم هستند که کارگر دارند برای این کار. یکی از سخت ترین مشکلات این ساز جابجایی اش است.

درامز از آنجایی که ساز سنگینی است آسیبی برای نوازنده دارد؟

*من در سن ۲۸ سالگی دیسک کمر دارم!

یعنی انقدر تاثیر دارد؟!

*خیلی!

روی شنوایی نوازنده چی؟ تاثیر که ندارد؟

*مایع گوش میانیم آسیب دیده بخاطر صدای مترنومی که در کنسرت ها در گوشم پخش می شود. مدتی هم درگیرش بودم چون سرگیجه های شدیدی می گرفتم.

خب راهی هست؟ یعنی خوب می شود یا این داستان همیشه با شماست؟

*درمان می شود.

از لحاظ درمانی بیمه ای برای نوازنده ها داریم؟

*من شنیده ام که خانه موسیقی با امتحاناتی که می گیرد و یک سری بروشور از اجرا در کنسرت ها بیمه انجام می دهد. من به شخصه بیمه نیستم.

آقای پرتوی عزیز ممنونیم از اینکه لطف کردین و وقتتان را به ما دادید.

با آرزوی موفقیت روز افزون برای شما.

تنظیم:حانیه امین آبادی